dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

Tsjechië

April 2012 voor de eerste keer naar Tsjechië geweest. Was meteen ook mijn eerste bezoek aan een voormalig Oost-Blokland. Ik heb er een paar dingen over geschreven.

Op mijn Kriebelblog bijvoorbeeld, schreef ik mijn eerste impressie over mijn eerste kennismaking met het land neer:

http://christelbedert.wordpress.com/2012/04/20/ga-je-mee-terug-naar-tsjechie/

In de Krant van West-Vlaanderen verscheen deze reportage:

Tsjechië

Er verscheen ook een repo in De Zondag en de integrale versie luidde zo:

Grensverleggend Tsjechië

“Een glaasje sparkling wine, mevrouw?”  Het is niet elke vlucht van Czech Airlines van Praag naar Brussel dat je deze vraag krijgt gesteld, maar op de CSA jubileumvlucht naar aanleiding van 75ste jaar CSA verbinding naar België, wel. En smaken deden ze die bubbels na onze kennismaking met Tsjechië, een kennismaking die bol stond van natuur, cultuur en veel actie.  Drie dagen Tsjechië, het was een proevertje zoals we dat noemen, eentje dat smaakt naar meer…

Dag één. We landen in Praag en na een rit van 10 km stoppen wij in Auberge de Provence waar we  kennismaken met de Antwerpse Ludo Van den Bergh, architect en in die hoedanigheid de persoon die onder meer  de luchthaven  van Praag bouwde. Vandaag de dag doet hij het als uitbater van zijn Auberge ietsje rustiger aan. Met zijn 23 jaar in Tsjechië is Ludo zowat de langst in Tsjechië residerende Belg van het land. In zijn Auberge serveert hij een Vlaamse keuken – ‘als Belg moet je met de Tsjechen niet in concurrentie gaan’ – maar hij is tegelijk een gerenommeerd teler van kruiden die hij levert aan de toprestaurants van Praag. Een verrassende ondernemer dus, die ons meteen in Tsjechië een thuisgevoel geeft. Na de lunch rijden met de huurauto verder. Na een stop, een goede 100 km verder, in de catacomben van provinciehoofdstad Klatovy waar we een griezelige maar imposante blik op de gemummificeerde lichamen van de jezuïeten werpen, trekken we verder.  We bevinden ons op 35 km van eindbestemming Hotel Gandalf in Petrovice u Sušice aan de rand van het Boheemse Woud.  Door het glooiende landschappen van het Nationaal Park – dubbel zo groot en dubbel zo hoog als onze Ardennen – rijden we langs de talrijke burchten en kastelen die het land rijk is.  Rabí, Kašperk…zijn er een paar van. Aan de Hrad – de burcht – van Velhartice  houden we even halt. “De streek was tijdens de middeleeuwen bekend om zijn goudwinning,” vertelt onze Outline gids Bart Boots. “De vele burchten zijn gebouwd ter bescherming van deze gouden handelsroute.” We trekken verder. In Hotel Gandalf worden we warm onthaal door de Vlaamse Dirk Rasschaert die samen met zijn Tsjechische vrouw  het hotel runt. Nemen we een duik in het zwembadje of niet?

Dag twee. Na een rijkelijk ontbijt worden we opgehaald door Joseph en Lada voor een Outline  Safari. Hobbelend in de legerjeeps door bos en waterplassen, krijgen we  stuk Tsjechische geschiedenis te zien en te horen. Bart en Joseph, een Tsjech die vloeiend Engels en een woordje Nederlands spreekt, in de winter fotograaf is en tijdens de seizoensmaanden met de bezoekers aan Tsjechië de bossen intrekt, vertelt honderduit. Over hoe het národní park Šumava in het Bohemer Woud een van de grootste van de vier nationale parken in Tsjechië  is, over hoe het langs de grens ligt met Duitsland. Dat er in het gebied tot en met de Tweede Wereldoorlog vooral Duitstalige inwoners woonden, dat zij  na het einde van de Tweede Wereldoorlog door de communisten verdreven werden. Dat er zo 200 dorpen weggeblazen werden. Stil worden we als we langs een lege vallei rijden waar alleen een foto herinnert aan het dorp dat er was.  En stil worden we als we een break nemen op de 845 meter hoge Svatobor waar de masten getuigen van de techniek die het communisme gebruikte om buitenlands nieuws ook effectief buiten te houden. De bossen die voor ons liggen waren in de periode 1948 tot 1989 grijze zone. Tot 1990 – nog niet eens zo lang geleden, beseffen we –  was het alleen voor grenswachten toegankelijk, niet voor toeristen, ook niet voor Tsjechen. Vandaag is Tsjechië een land in heropleving waar het toerisme stilletjes zijn intrede aan het maken is. En wij zijn bevoorrecht, beseffen we. Het eeuwenoude park is door zijn afwezigheid van mensen goed bewaard gebleven. Het 1620 vierkante kilometer grootte natuurpark Šumava is een brok is ongerepte natuur. Hemel op aarde voor de natuurliefhebber…

We dalen terug af en maken  en maken onderweg kennis met de keuken van Stefan in Hospůdka U Štĕpána – de plaatselijke Jeroen Meus, bekend geworden op tv. Voor een etentje in zijn restaurant moet je deze zomer één maand vooraf reserveren! Ik proef als een van de weinige gasten aan de koeientong, een gerechtje dat ik sinds grootmoeders tijd niet meer heb gegeten. Maar we krijgen genoeg andere hapjes geserveerd ook. Een carpaccio die lijkt op een americain nature met toast die je eerst inwrijft met look valt bij iedereen in de smaak. Na de voorgerechtjes bij Stefan, laten we ons mee leiden voor de lunch de bossen in. We doen er ons te goed aan op kampvuur gebakken patatjes en een bosstoofpotje. Sommige dagen trekt Joseph met zijn gasten de natuur in op zoek naar lekkers waarmee hij dan een pizza bakt in het steenoventje in het bos. Als Joseph daarop zegt dat hij ‘niet kan zonder het bos’, weet ik precies wat hij bedoelt. Dit is echt vakantie.

Na de lunch, tijd voor wat actie…Onder de lindeboom in het Outline clubhuis van het buitensportcentrum in Jericna overlopen we het programma voor de middag. Er is niets wat je niet kan doen bij Bart en zijn buitensportteam. “Hier kom ik in de zomer twee maanden mijn hartje ophalen,” zegt Bart die twintig jaar na zijn eerste verkenning van het land nog altijd zijn hart aan de streek heeft verpand. Hier in dit uithoekje van Tsjechië, in de bossen en de natuur, in de rust en stilte laat hij je paardrijden, hoogte klimmen in het survivalbos, raften of als de stroom wat rustiger is kajakken, wandelen,  paintball spelen, moutainbiken,… Wielerclubs komen hier aan hun trekken, de jeugd, actieve gezinnen, maar niet in het minst ook de actieve seniors. Voor hen heeft Bart een ‘light’ programma. Een busje brengt hen de berg op, waarna ze samen gezellig naar beneden kunnen fietsen waar ’s avonds de barbecue in de tuin op hen wacht… Voor ons gezelschap heeft hij de hoogtepiste op het programma staan, euh….voor de durvers onder ons!  Later op de dag houden we nazinderend op weg naar het diner een tussenstop in Sušice, een stadje, met 11 000 inwoners, gelegen op 500m, de poort van Sumava genoemd, gelegen langs de Otava. We spoelen de spanning van de dag door met Becherovka, aangelengd met tonic weliswaar…

Dag drie. Na een vroege start en een  rit van 150 km zijn we terug bij beginpunt van onze driedaagse: Praag. We worden we opgewacht door Gontran Benoit, een cadeau: Gontran is Bruggeling die al 20 jaar in Praag woont. Hij spreekt onze taal en Frans, en Tsjechisch, en kent de stad van binnenuit. Onze tijd is beperkt – we hebben slechts een paar uur voor onze vlucht opstijgt – en houden ons voor een eerste kennismaking dan ook binnen het historisch centrum van Praag, UNESCO Werelderfgoed. We vertrekken op de Námĕstí Republiky, het Plein van de Republiek. Waar vroeger de kazerne was is nu een shoppingcenter. Praag met zijn jaarlijks 15 miljoen bezoekers is na London, Parijs en Rome de drukst bezochte stad van Europa, vertelt Gontran. In de Praag wonen ook nog 1,3 miljoen inwoners maar hij kent de kleine steegjes en neemt ons de drukke winkelstraatjes vermijdend mee langs architecturale parels.  “Op Praag geraak je nooit uitgekeken.  Waar Rome of Firenze bekend zijn om een of twee bouwstijlen, gaan in Praag gotiek en rococo  hand in hand met experimentele architecturale stijlen als het kubisme.” We zien er  een voorbeeld van op de hoek van Ovocný trh waar zich boven het museum Kubista, het gerestaureerde Grand Café Orient bevindt.

Het astronomische uurwerk van Praag op het Staroměstský plein is een tweede stop. De klok uit de vijftiende eeuw loopt al honderden jaren zo precies als maar kan zijn. De klok was model voor de klok in de school van Harry Potter films, vertelt Gontran.  Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad – de Stare Mesto – van Praag. Voor Gontran ons het Raadhuis laat opklimmen – er is ook een lift –  doet hij ons halt houden op houden op het midden van het plein, op het midden van de tijdlijn die er door loopt. We staan met onze voeten precies in het midden van continentaal Europa! Vanuit de toren van Raadhuis Oude Stad  toont Gontran ons letterlijk een aantal Praagse highlights . We zien in vogelvlucht , de Petrin Toren op de Petrin heuvel, ook de kleine Eiffeltoren genoemd. Niet alleen is de toren qua look een kopie van de Eiffeltoren, als je de hoogte van de Petrin heuvel bij de lengte van de toren telt, kom je precies de hoogte van de Parijse Eiffeltoren uit. Gontran toont ons verder nog het geboortehuis van Kafka,op het Franze Kafky plein. “Niet zijn woonhuis, want hij heeft op zo vele plaatsen gewoond.” Hij toont de Praagse Burcht, Pražský hrad, met zijn oppervlakte van 7,5 hectare en voorzijde van een halve kilometer  de grootste ter wereld. En tot slot, Josefov, het joodse Praag, net ten noorden van de oude stad. Op de begraafplaats, onderdeel van het Joods Museum, zouden ongeveer 100.000 mensen begraven liggen uit de periode 1478 tot 1786, twaalf verdiepingen boven elkaar…

We dalen de toren van het Raadshuis terug af en wandelend met een sandwich in de hand langs de Vltava ofte de Moldau, stappen we tot aan de Karelsbrug en nemen er afscheid van de stad. We trotseren het drukke Praagse verkeer en geraken tijdig in de luchthaven voor ons feestvlucht terug naar huis. Tsjechië ziet ons nog terug, daar zijn we zeker van.  Alleen al om er u meer over te kunnen vertellen. Immers over Pilzen die culturele hoofdstad wordt 2015 hebben we het hier nog niet gehad…

Praktisch

Naar Tsjechië

* Met het vliegtuig ben je ongeveer 1u10 onderweg. Of je gaat met de wagen. Brussel-Praag 1000 km, Brussel-Jiricná 875 km.

* Gewone identiteitskaart volstaat, Tsjechië is een Europees Schengenland.

* Betalen doe je wel met Tsjechische kroon, de koruna. Reken ongeveer 250 kroon voor tien euro.

* Tsjechië kent een continentaal klimaat, warme zomers, koude winters. En ja…er kan ook geskied worden.

* Mijn reportages kwamen tot stand in samenwerking met:

www.outline-travel.com

www.czechtourism.com

www.czechairlines.com

****************************************************************************************

Mijn fotofilmpje zie je hier:

De rest van de foto’s zijn te bezichtigen:

hier

en

hier

en

hier

Uiteraard copywright Christel Bedert.

Advertenties

3 reacties op “Tsjechië

  1. Pingback: Small is beautiful – Vakantietrends – Tsjechië – kampvuurpatatjes | dekriebelopreis

  2. Pingback: Skelettenexpo in Koksijde | dekriebelopreis

  3. Pingback: De Tsjechische gastronomie… | dekriebelopreis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 6 oktober 2012 door in Kriebelervaringen, Travelweetjes, Tsjechië en getagd als .
%d bloggers liken dit: