dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

Aangenaam verrast door Le Touquet-Paris-Plage

De trouwe lezer hier kent mij. Als ik op perstrip richting buitenland vertrek, is dat meestal met een zak vol vooroordelen en scepticisme. Dat was ook deze keer niet anders. Le Touquet Paris-Plage was mijn bestemming in de voorbije septembermaand van 2013. En ik verwachtte er niet anders dan vergane glorie.

‘We worden vaak vergeleken met Knokke Le Zoute’, vertelde ons de assistent-manager van het Westminster Hotel, een viersterren luxehotel & spa waar ik over de middag verwend werd met een glas champagne, langoesten en krab.  (Een mens zijn vooroordelen zouden voor minder verdwijnen…) “Maar waar Knokke Le Zoute enkel blingbling is, vind je bij ons blingbling met een familiaal karakter,” herhaalde hij de stelling van een lokaal krantenartikel. Hmm…de bubbels waren nog niet naar mijn hoofd gestegen. Zou de  mens (een zeer innemend personage en intense wijnliefhebber) zelf al eens Knokke Le Zoute bezocht hebben, vroeg ik me af?

Ikzelve vind ons ‘Knokke al dan niet Le Zoute’ zelf best wel familiaal, alhoewel het verdwijnen van de Siska’s ons geen deugd doet natuurlijk maar ik liet de mens verder vertellen, en begon terwijl ‘stilinmijnhoofd’ mijn thuisgemeente en dit kuststadje aan de Opaalkust te vergelijken. ‘k Kwam tot de conclusie dat wij idd meer blingbling hebben. De boetieks in de Kustlaan, die  zijn behalve op de Champs in Parijs of op 5th in NYC bijna onnavolgbaar. Het wagenpark dat bij ons rond rijdt…ja, het durft al eens te blinken in mijn ogen. Minder familiegericht kan je ons Knokke ook niet noemen, als je kijkt naar de stranduitbatingen en watersportclubs in de zomer op ons strand en op Lakeside, kun je ons moeilijk niet-familievriendelijk noemen, alhoewel wij aan geen kanten kunnen concurreren met het zwembadcomplex dat zij er ‘au Touquet’ op hun strand staan hebben. Aan de andere kant hebben wij dan weer een dijk waar Le Touquet niet aan kan tippen, waar de kids met hun gocarts op rondrijden als de zon schijnt. (En de madammen (en meer en meer ook de meneren) in hun bontjas flaneren in de winter.)

Je kan Le Touquet idd wat vergelijken met Knokke, repliceerde ik later op de dag, toen ik een rondrit en rondwandeling langs de unieke overdekte markt van Le Touquet achter de rug had, en een blik had geworpen op het stadhuis, L’Hermitage en talrijke privéwoningen uit vervlogen tijden.

DSC_0025

Na een bezoek aan Le Parc Equestre en een initatieles golf (zaaaalig, alhoewel 100 meter rechtdoor slaan nog niet direct aan mij besteed is)

2013-09-19 15.03.05

vond ik Le Touquet inderdaad ietwat lijken op Knokke, blingbling én kind- en Kriebelvriendelijk, maar het is authentieker, en groter. Architectuur werd er bewaard, en geïntegreerd in de 21ste eeuw. De golf heeft een parcours met zicht op zee.

De manege…340 paarden, van pony’s voor de kleintjes, tot paarden voor recreanten en paarden voor topsportruiters, een renbaan en een jumping-accommodatie om u tegen te zeggen,

tennisvelden, de atletiekpistes…

DSC_0040

Ik vond glorie in Le Touquet, maar bijlage niet vergaan. Ik ben zelfs beetje jaloers. Dat zij er in geslaagd zijn zoveel glorie van vroeger te bewaren, zonder ouwerwets te worden.

Een uitgebreide reportage over Le Touquet inclusief lekkere eetadresjes, is binnenkort te lezen in de Krant van West-Vlaanderen. En daarna ook hier. Ik hou jullie op de hoogte. Tot de volgende. (Next perstrip, naar het Hart van Europa…)

Meer foto’s klik HIER

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 3 oktober 2013 door in Frankrijk.
%d bloggers liken dit: