Appetite To Discover

de nieuwe benaming voor De Kriebel Op Reis blog van Christel Bedert

Irrel, Duitsland, net over de grens

“Guten Abend Frau Bedert (…)Wir freuen uns, dass Sie sich für unseren Campingplatz ‘Nimseck’ interessieren. (…) Wir wünschen Ihnen bis dahin eine gute Zeit und verbleiben. Mit freundlichen Grüssen aus Irrel. Familie Peter Eichers.”

Bij ontvangst van deze mail, wist ik meteen dat ik al googlend er opnieuw in was geslaagd een camping te vinden waar ik me thuis zou voelen.

Ik was op zoek gegaan naar een camping net over de grens, dicht bij huis, en vooral natuurlijk gelegen bij voorkeur aan een riviertje. In camping Nimseck gelegen in ‘luchtkuuroord’ Irrel vonden we het allemaal. Campingplaats naast een stroompje waarin je bij mooi weer zou kunnen pootje baden, een goede 300 km van huis, waar ze ons in het Duits aansprAken en niet in het Engels zoals ze in vele andere campings doen, zelfs in Frankrijk, omdat ze denken dat we Hollanders zijn die geen enkele taal spreken, of toch geen Frans. Op en top proper was de camping, de wandel- en fietspaden liepen er langs de kampeerplaatsen en de mensen waren er in en in vriendelijk. Bij aankomst en bij vertrek kregen we zelfs een latje chocolat mee naar ons caravantje… En jah… Met een stukje chocolat ben ik altijd te verleiden hé. Ik heb in Irrel mijn paar dagen vakantie op een voor mij ideale manier kunnen spenderen, met wandelen, lekker eten – chocolade en ander lekkers – dat ik  heb laten vergezellen van een goed Moezelwijntje en een door en door goed boek. Hemels. En dat alles in het gezelschap van mijn Braven. What more can a girl want? (Tip, als je gaat, vraag zeker een rustige plaats aan het water, want de plaatsen aan de andere kant van de heuvel liggen aan de autoweg.)

Irrel, ter info, ligt ‘in een schilderachtige vallei aan de samenvloeiing van de Prüm en de Nims aan de voet van twee markante zandsteenplateaus, aan de poort van de Südeiffel. Het landschap met haar rijkdom aan natuurschoonheden en culturele monumenten kan ervaren worden op vele manieren, op de bewegwijzerde premiumpaden van het NaturWanderPark delux of met de fiets of e-bike op de fietspaden die lopen door de valleien van de Prüm, de Nims en de Sauer.’

 

Wij waren er om te wandelen dus.

De wandelpaden (en ook fietspaden) lopen er zoals gezegd langs en op de camping. In het toeristisch bureau gelegen in dorpscentrum van Irrel, 500 m van de camping, vertellen ze je er alles over. Ze vragen hoe ver en hoe vaak je wilt wandelen en stellen dan toertjes op maat voor. Wij hebben in twee dagen drie wandelingen gemaakt, vanuit het zelfde dorp gestart en drie keer iets anders gezien. Toppie.

Op wandeling één belandden we in Schloss Niederweis. Het was nog geen middaguur, de kelner was nog in volle weer met de voorbereidingen van de midagshift. We namen kijkje op de kaart, het leek er ons lekker . We besloten op dag drie terug te komen voor een intiem dinertje. (Traditioneel hebben we op campingtrips altijd eten mee voor dag 1 en 2). Bleek dat we zowat het beste restaurant van de streek gekozen hadden om ons dinertje in door te brengen. Wij betaalden in het gerestaureerde kastteel 34euro p.p. voor een driegangenmenu met als hoofd de specialiteit van het huis ‘gegrilltes Kalbskotelett auf gebratenen phifferlingen serviert mit Kartoffelpüree und buntem Salat’. Prijs/kwaliteit bij ons onvindbaar.

aug 2014 - Irrel (22)

Wandeling twee bracht ons via ‘der Walt’, door het bos dus, voorbij een jumpingstal, naar het dorpscentrum van Irrel, waar alle restaurantjes hélas gesloten waren…. Maar we gingen voor de stilte, den apero hebben we dan maar aan de caravan genuttigd. (Apero hebben we tijdens campingtrips altijd voor meerdere dagen bij.) (En in de vooravond bleek ook de bar/restaurant van de camping open.)

Wandeling drie bracht ons eerst naar een oorlogsmonument. De Duitsers mogen dan wel van de verkeerde kant geweest zijn tijdens de beide Wereldoorlogen. Zij hebben ook jongens verloren. De namen gegrift op de gedenkstenen symboliseren overal ter wereld het verdriet van een ouder, een kind, een vriend, een familielid. Een moment van stilte dus. Daarna klommen weverder ‘der Walt’ in op zoek naar wat in de infobrochure werd omschreven als een waterval. Wij peinzende dat het heel hoog in het bos zou zijn, maar het bleek een laag bij de grondse stroomversnelling te zijn dat slechts in de lokale volksmond  als waterval werd omschreven. Niet super spectaculair dus, wel mooi, maar door zijn hoog toeristengehalte zelfs in het laagseizoen, een gerust over te laten touristtrapp te noemen. Geef mij maar ‘der Walt’. En dat hebben we dus ook en masse genomen. Eventjes dachten we helemaal op ons stappen terug te moeten keren, toen bordjes op ons wandelpad ons waarschuwden voor vallende bomen. De boom omzagende vrouw in werktenue liet ons uiteindelijk door maar niet van harte.  De bossen doorstappend arriveerden we plots aan een Irrel aanwijzend bordje, dit volgend arriveerden we netjes terug aan ons sleurhut. Onderweg bleek het terras van Hotel-Restaurant Koch-Schilt ‘seit 1919’ open, een hotelleke uit vervlogen tijden waar mensen uit vorige generaties aan het genieten waren van lekker eten, wijn en elkaar. Soms kan oud worden schoon zijn. We hebben ons tussen het gezelschap genesteld met ons twee honden en met een glaasje trocknen Weisswein en ein Bier, plannen makend voor een volgend bezoek met de kinderen, want op een paar kilometers stappen is in het Naturpark Südeifel  een duivelskloof  ‘Teufelsschlucht‘ waar je wandeling kan tussen maken en een GPS-vossenjacht kan volgen.

Irrel…bijzondere plaats voor vele generaties. Story to be continued. Bekijk de volledige fotoreeks HIER.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 8 september 2014 door in Duitsland, Kriebelervaringen, Travelweetjes.
%d bloggers liken dit: