dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

Op tour rond de Dinosaur Coast van Noord-Engeland

 

Eén keer heb ik google rondgezocht naar een hotelleke in de buurt van Whitbey, Noord-Engeland. En sindsdien bulkt elke mail die ik binnen krijg van Tripadviser van de Whitby en consoorten aanbiedingen. Ik vind het tegelijk hilarisch en benauwelijk. Spooky… Maar storen doen ze me niet, die mails, want elke keer ik ze binnen krijg, verschijnt als vanzelve een bijna gelukzalige glimlach over mijn lieftallig gezichtje. Whitby, Noord-Engeland, hoe zou ik het omschrijven? …zalig?

***

Laat mij beginnen bij het begin. Als ‘buurvrouw’ van Zeebrugge en als echtgenote van iemand die in Zeebrugge werkt en daar of elke avond het P&O schip naar Hull ziet vertrekken, of deze elke morgen ziet aankomen, had ik zin gekregen en mijn Braven dus ook, al enige tijd voor mij zelfs, om ‘een keer’ naar Noord-Engeland te varen. Vooral ook omdat een andere keer, toen ik op bezoek was in de kantoren van P&O in Zeebrugge, ik er het boekje ‘100x Noord-Engeland – de mooiste reisbestemmingen’ van de hand van Dirk Musschoot en uitgegeven door Lannoo had gekregen. Het intrigeerde mij dat boekje over dat stuk van ons door het water gescheiden buurland dat tegelijk dichtbij en veraf was, ruig en toegankelijk, natuurlijk, een beetje zoals wij, maar anders. Authentiek.

Het was tijdens een ‘kindvrije’ periode dit jaar in de krokusvakantie, dat Braven en ik de tijd en de gelegenheid vonden om ‘een keer’ de daad aan de goesting toe te voegen, onze Nissan inlaadden, wat handbagage apart hielden, instapten … om 10 km verder al in te checken bij P&O. Luxe. Na de noodzakelijke controles aan boord, ons kamertje met zeezicht geïnspecteerd. Dik in orde. Het schip rondgewandeld en genoten van het feit dat we Zeebrugge nog niet uit waren maar toch al in Engeland waren beland. Gezwaaid bij het verlaten van de haven als gingen we op wereldcruise. Een apero gedronken in de pianobar. Een liedje meegezongen met de huispianist. Ons tegoed gedaan aan het buffet. Effe gelachen toen onze gsm ons plots verwelkomde in de USA. We zullen een bijzondere satellietverbinding gehad hebben. Ons in slaap laten wiegen door de Noordzee. Overdadig ontbeten. Het schip langs de linkerkant van de weg terug verlaten. Onze eerste cruise ervaring was een feit!

 

 

***

Ondanks en misschien net door de vele tips in het Noord-Engeland boekje van Dirk had ik het een beetje moeilijk gehad om een bestemming te kiezen. 100x Noord-Engeland is veel om te ontdekken in twee dagen. We wilden niet veel en niet ver rijden. We zijn nogal gehecht aan de zee en andere wateren. Als kustbewoners van België, besloten we voor onze eerste keer ons ook op de kust te richten. Heeft ook te maken met het feit dat de kust van Noord-Engeland de Dinosaur Coast wordt genoemd en er fossielen worden gevonden die vele duizenden jaren oud zijn. En footprints van dinosaurussen. Ik word daar zo opgewonden van als een klein kind dat een spekke krijgt.

Na het kiezen van het te bezoeken gebied, volgde de – online – zoektocht naar een hotel. Tijdens ons vorig overzees bezoek aan Kent en omgeving hadden Braven en ik besloten ter plaatse wat te freewheelen maar wij zijn daar niet zo goed in. Ik had deze keer geen zin om twee dagen Engeland rond te rijden op zoek naar een bed. Beste lezer, ik weet niet hoe ik het gedaan heb, maar ik ben erin geslaagd het mooist gelegen hotel van de streek te boeken, met de meest excellente Engelse keuken ooit en waar dan ook nog de meest sympathieke mensen werken, al moet ik mezelf hier misschien corrigeren. Braven en ik zijn in Noord-Engeland overal door iedereen zo hartelijk onthaald dat we alleen daarom al zouden terug gaan. Het hotel dus: Raven Hall Hotel in Ravenscar, Scarborough, North Yorkshire, close to Whitby, schreef de reservatiedame er in de eerste mail nog bij. Gelegen op de top van een cliff, ‘dramatically situated 600 feet above sea level’, schrijft de website en er is geen letter van gelogen. Met zicht op zee. Daar betaalden we tien pond extra voor, maar het was worth every penney, zoals ze zeggen. Met een golfterreintje dat Braven en ik uiteraard niet gebruiken. En een zwembadje, dat we uiteraard wel hebben gebruikt. En schrijft de website ook: ‘overlooking Robin Hood’s Bay in the North York Moors National Park and midway between Whitby and Scarborough, Raven Hall is in an inspirational and historical setting’.

 

 

 

***

Om de service te situeren: de vriendelijke dame van het onthaal stippelt voor ons een wandeling uit, vertrekkende vanuit ons hotel, langs The Cleveland Way helemaal tot in Robin Hood’s Bay en terug langs de oude railway route. Vijf uur zijn we onderweg, inclusief onze tussenstop in het niet met de wagen toegankelijke smokkeldorpje Robin Hood’s Bay waar we een lekker wortelsoepje gedronken hebben nadat we een weggetje dat 30% steil de hoogte in ging, hadden beklommen. (Braven, bij deze, ik wil terug!)

(Ik moet er wel bij vertellen – en je ziet het aan de foto’s  – dat we prachtig weer gehad hebben tijdens ons verblijf daar in het noorden. Het was de maand maart van dit jaar. In Whitby en omgeving hadden ze er net vier maanden wind op zitten wist de Roemeense garçon ons te vertellen. (Ze hebben in dit onbewoond gebied blijkbaar evenveel of meer personeelsproblemen als hier bij ons.) We were uterlly lucky en we hebben er intens van genoten. Dit terzijde.)

***

Ik heb dus al verteld van onze cruise ervaring, van ons hotel en van de Clevelandroute…

2 whitbyP1000071 (1)

Ik ben nog niet klaar zulle. We hebben onze auto uitgehaald en langs de kronkelende weggetjes hebben we ons richting Whitby begeven uiteraard. Gekend om zijn link met Dracula. De omgeving van de ruïnes van Whitby Abbey vormt de site waar Bram Stoker in de zomer van 1890 op vakantie kwam. Wij waren er vooral, niet voor Dracula, wel voor de Fish&Chips. Men is niet naar Engeland geweest al men geen Fish&Chips heeft verorberd. Het boekje van Dirk zet daarvoor uiteraard The Magpie Cafe in Whitby in de kijker, wereldberoemd voor zijn beste vis en seafood van Noord-Engeland en omgeving. Ik was echter even voor mijn bezoek aan Noord-Engeland te gast geweest op een infobeurs van Visit Britain. In de volle tas foldertjes die ik mee naar huis had gebracht, bevond zich ook de Yorkshire ‘delicious trail fish&chips’. Braven en ik besloten bij de award winner van 2014 te gaan eten, een beetje voorbij Magpie, in Quayside, zoals de naam het zegt, gelegen aan de kade, voor een viske fried the traditional way. Ga er eens een kijkje nemen. Het restaurant heeft een webcam!

 

En voor de liefhebbers, er is ook een Yorkshire ‘delicious trail ALE’ en een . In Yorkshire ‘delicious trail TEA’ info via yorkshire.com

***

Ons verblijf in het noorden, was kort, te kort. Dat is hier al duidelijk niet…? De weg terug naar de boot hebben we à la limite ook nog gecombineerd met sightseeing. Scarborough hebben we bezocht waar we een koffietje gedronken hebben op de dijk en in de tuin hebben gewandeld van St Mary’s Church alwaar Anne Brontë ligt begraven. En zoals de scheepsvaarders destijds werden aangetrokken door de kust, zo werd ik alsware ook alvorens zelf terug op zee te gaan, gezogen naar Flamborough Head, sinds mensenheugenis een dodelijke plek voor de scheepvaart. De oude vuurtoren uit 1674 staat er nog. We dronken nog een koffietje in het Headlands Restaurant at Flamborough Head, alweer een plaats waar we hartelijk werden onthaald. En waar we verstomd stonden van de kracht van de natuur. Een plaats waar je je kinderen maar beter aan de hand houdt…

***

Om het ultieme laatste uurtje voor het inschepen te overbruggen, volgende Braven & ik de ultieme tip van Dirk. Zo schrijft hij op p. 46. “Ferrypassagiers die in Hull voet aan wal zetten,…,zien Beverly over het hoofd en dat is bijzonder jammer.” Wij volgden zijn suggestie, lieten Hull voor wat het was en bezochten het innemende Beverly. Men moete er gaan om de kathedraal te bezichtigen maar Braven werd er ongelooflijk gelukkig toen wij er een Barbour boetiek ontdekten. Dat ik persé vond dat hij er ook de beleving van een truely English Tea moest ontdekken, vond hij wat minder, al waren we – opnieuw – gecharmeerd door het meer dan hartelijk onthaal. Belgische toeristen aan de Dinosaur Coast. Ze zijn ons daar niet zo gewoon… Dat hebben we gevoeld en daar hebben van genoten.

Hopelijk genieten jullie ook beetje van mijn enthousiasme, en van de foto’s. (Dubbelklik op de tea voor de volledige fotoreeks.)

5beverly (2)

Wij gaan alvast ‘een keer’ terug.

 

 

3 reacties op “Op tour rond de Dinosaur Coast van Noord-Engeland

  1. De Kriebel
    7 oktober 2014

    Dit is op christel 'de kriebel' bedert herblogden reageerde:

    Ik ga zo graag naar Engeland…en ik laat jullie dit zo graag weten…:-)

  2. Pingback: Carnaval in Curaçao | dekriebelopreis

  3. Pingback: Braven en zijn Barbour vestje….:-) | christel 'de kriebel' bedert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 7 oktober 2014 door in Engeland/Verenigd Koninkrijk, Kriebelervaringen, Travelweetjes.
%d bloggers liken dit: