Appetite To Discover

de nieuwe benaming voor De Kriebel Op Reis blog van Christel Bedert

De geschiedenis van de Route Napoléon

Mijn vader vond het zalig om met zijn Kevertje over de Route Napoléon te rijden van Grenoble tot aan de Golfe-Juan en dan verder naar Saint-Tropez waar hij vele zomers wittebroodsweken doorbracht met mijn moeder. Het waren de schoonste dagen van hun leven, vertelde mijn moeder altijd. Maar omdat vader de autostrade naast zich liet, om de 200km lange weg van Napoléon te kunnen volgen werden deze schone dagen vaak voorafgegaan maagprotesten. De Route Napoléon is, met andere woorden, geen weg die je moeten rijden, maar een die je moet ondergaan. En beleven.

Tijdens het zomerseizoen zullen wedersamenstellingen, tentoonstellingen, klank- en lichtspelen, rally’s en rondleidingen de 200e verjaardag van de Napoleonroute herdenken. De animaties vinden plaats langs het hele parcours, van Golfe-Juan (bij Cannes) tot Grenoble.

 

DeKriebelOpReis zal er hier geregeld over berichten. We beginnen met een stukje geschiedenis.

route napoléon

Napoleon, die voorvoelt dat Frankrijk hem ten diepste nog steeds gunstig gezind is, besluit in 1815 terug te keren op Franse bodem om zijn troon te heroveren. Hij wordt daarbij gedreven door de situatie in het land en de persoonlijke bedreigingen waarmee hij te maken heeft. Het Charter van Lodewijk XVIII en vooral de maatregelen van de overheid splijten Frankrijk in tweeën: aan de ene kant staan de royalisten, aan de andere kant de overgrote meerderheid van het Franse volk die zich schatplichtig voelt aan de Revolutie, waarvan Napoleon de ‘zoon’ is. De strijd tussen deze twee partijen wordt onderbroken door de komst van de keizer vanaf het eiland Elba. Er worden twee proclamaties in Frankrijk verspreid. Ze roepen op tot opstand tegen het huis Bourbon. Na een vlucht van 20 dagen arriveert de ‘adelaar’ in Parijs, zonder dat er ook maar één schot is gelost. Met meer dan duizend man meert Napoleon op 1 maart 1815 in Golfe-Juan aan en gaat via de Route des Alpes op weg naar Grenoble om de royalistische bevolking in het Rhônedal te ontlopen. Hij doorkruist de Provence, die zich wat onverschillig en weinig gastvrij toont, tot aan Sisteron. Vanaf Saint-Vallier worden de eerste steunbetuigingen opgemerkt. Terwijl hij door de graafschap Dauphiné trekt, wordt hij doorlopend enthousiast verwelkomt tot hij bij Laffrey arriveert. Daar wachten hem troepen die door koning Lodewijk XVIII zijn gestuurd om hem tegen te houden. De soldaten sluiten zich na slechts enkele woorden van de keizer bij hem aan en gaan hem voor bij zijn triomftocht naar Parijs. Bij de poorten van Grenoble, op 7 maart, wordt de avonturier weer prins, zoals hij zelf zei. Hij vervolgt zijn weg naar Parijs, vergezeld door een groot aantal nostalgische soldaten en met een steeds grotere steun van de bevolking. Op 20 maart komt hij weer aan de macht voor een regeringsperiode van 100 dagen, tot aan 22 juni 1815. Na te zijn verslagen in Waterloo en door de Kamer van Afgevaardigden in de steek te zijn gelaten, wordt hij op 22 juni 1815 gedwongen om de troon over te dragen aan zijn zoon en verbannen naar Sint-Helena, waar hij op 5 mei 1821 sterft.
De Route Napoléon, aangelegd in 1932, herinnert aan deze bijzondere historische periode.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 24 maart 2015 door in Travelweetjes en getagd als .
%d bloggers liken dit: