dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

deKriebelopReis & Skanderbeg Tours, samen in Albanië…part 1

Moment van schrijven. Maandag 9 mei 2016. Locatie. Austrian Airlines Airbus A319, 38 000 voet boven begane grond, ergens tussen Tirana en Wenen. Een uurtje geleden zat ik nog in gezelschap van mijn reisagent mijn ‘laatste’ cappuccino te drinken op het terras van de luchthaven in het zonnige Albanië. De koffie is lekker in Albanië. Het is één van de zaken waar ze oneindig trots op zijn. Alleen Italië vormt voor hen enige vorm van concurrentie, op dat vlak. Ik ben aan het vliegen, letterlijk, en ook een beetje aan het zweven. Gelukkig figuurlijk want de twee motoren van mijn Airbus A319 lijken – for the time being – goed te werken. Ik kan u de vooroordelen niet opsommen waarmee ik naar dit voor mij totaal onbekende Balkanland vertrokken ben. Het enige beeld dat ik tot dan van Albanië had, was geconnecteerd met oorlog, maffia en allerhande duistere zaken. Mijn trip naar Albanië is zowaar een van de enige geweest waarbij ik voor deelname toestemming heb gevraagd aan mijn Braven. Hij heeft geen moment getwijfeld. Als je de kans hebt om zoiets mee te maken, Kriebel, zei hij. Correctie, Keppetje, zei hij, moet je die grijpen. Bovendien wist hij dat geen organiserende kat met verstand ooit een reisjournalist onbeschermd naar een niet te vertrouwen bestemming zou laten gaan. Plus, organiserende kat van dienst was ouwe bekende Rufin Duwel, die met zijn bijna 40 jaar ervaring in de toeristische wereld en bovendien – sta me toe met bloementjes te gooien – gekend is voor kwaliteit. Ik weet dat niet alleen van horen zeggen of van reclamecampagnes maar ook uit ervaring. Hij organiseerde toen ik nog een jong, slank en zeer aantrekkelijk jong meisje was en nog in het bezit van een moeder voor mij en voor haar de eerste en enige ski reis van haar leven. Het is een van mijn mooiste jeugdherinneringen. Braven was er m.a.w. gerust in en Kriebel kreeg zijn zegen om naar Albanië te vertrekken.

0 Albanië Shkodra (3)

Mijn reisorganisator bezocht het land – in opdracht – in de jaren ’80, toen het land nog onder een stalinistische dictatuur gebukt ging, werd stante pede en automaticily totally verliefd op het land, bleef het – met tussenpozen afhankelijk van de situatie ter plaatse – bezoeken en richtte, nadat het land een tweede adem had gepakt in 2012 Skanderbeg Tours op, een reisorganisatie die zich richt op Albanië en omstreken. Ik leerde Skanderbeg kennen via de facebookpagina ‘Albanië blijft Verbazen’, die ik ben beginnen volgen, geprikkeld als ik was door de prachtige foto’s die Rufin erop postte van de adembenemende natuur, toen nog niet wetende dat Rufin de man achter Albanië blijft Verbazen was en niet denkende dat ik ooit de kans zou krijgen het land te bezoeken. Anyway , om een lang verhaal kort te maken, op een bepaald moment Kriebel meets Rufin en zie enige weken later zaten we samen op een vliegtuig naar Ljubljana en Tirana, en een paar dagen later via Wenen terug naar Brussel, Knokke.

7 Albanië Tirana (4)

Er gebeurde iets vreemd tussen het moment dat Braven zijn toestemming gaf om naar Albanië op verkenning te gaan en de eigenlijke vertrekdatum. Waar in den beginnen ’s mens mond open viel gecombineerd met opengesperde ogen en schuddenkopjes bij de melding dat ik op reis ging naar Albanië , kreeg ik gaandeweg meer en meer ‘andere reacties’. Dat heeft te maken met 22 maart. Wij Belgen beseften plots – voor wie dit nog niet door had – dat het in onze hoofdstad niet veiliger of onveiliger is dan in Tunis of Parijs. Albanië werd plots geapprecieerd als veilige bestemming. Bovendien was ik zodanig aan het rondratelen over mijn nieuwe bestemming dat ik meer en meer mensen ontmoette die er al waren geweest of iemand kenden die er was geweest dat ik meer en meer bewonderende verhalen te horen kreeg. ‘Mooie bestemming’. ‘Veel te zien’. ‘Vriendelijk’. Ik kreeg er meer en meer goesting in, en zie. Ik ben nog maar pas weg – ondertussen al tussen Wenen en Brussel – en ik heb al zin om rechtsomkeert te maken, terug richting Albanië. U zal verderop begrijpen waarom. U zal lezen over mijn belevenissen in Albanië. Over het 40% van het land omvattende beschermd natuurgebied, over het uitzonderlijk archeologische park in Apollonia, over het eensgezind samen gaan van het katholicisme, het Grieks-Orthodoxe en de sluierloze Islam. Over de lekkere Mediterraans – Griekse keuken.

Maar eerst moet ik u een paar spelregels uitleggen. You see…

  1. …Albanië moet je bezoeken met een open mind. Op ‘sommige’ plekken, om niet te zeggen zo goed als overal, lijkt Albanië een chaos. Maar maak u geen zorgen. Zelfs als een volledige bus wordt gelost aan een ferry, wordt er gepuzzeld tot iedereen, maar dan ook echt iedereen op de ferry kan, ook als de bus daarvoor zes keer moet manoeuvreren tussen de kippen, geiten en straathonden en dergelijke meer. Als je je stoort aan onregelmatigheden, blijf je beter thuis. Al zou ik dat écht niet aanraden.1 Albanië Het meer van Koman (7)
  2. …Albanië moet je bezoeken met een chauffeur. Los van het feit dat de meertalige chauffeurs annex gids, of omgekeerd, beschikken over de unieke soort innemend sarcastische humor, wat je reis bijzonder grappig maakt, zullen ze je ook levend en wel na je vakantie terug aan de incheckbalie van de vlieghaven afleveren. Want moet je weten Albanië is een veilig land – ik heb ’s avonds in Tirana op de lokale Champs-Elysées gewandeld van de vismarkt naar mijn hotel en nooit een moment bang geweest van de Albanese mensen – maar hun trottoirs met gaatjes en hun wegen met verzakkingen, zijn niet echt aan West-Europese wandelaars, laat staan chauffeurs besteed. Basisregel van het verkeersreglement is dat er geen verkeersregels zijn. De meeste chauffeurs houden zich wel aan de hoofdsuggestie, which is, bij voorkeur rechts rijden, tenzij er teveel putten in de weg zijn, dan is links ook toegestaan. Links rijden is ook toegelaten als er net een tegenligger op je afkomt, op voorwaarde dat je er niet tegen botst, of tegen iets anders wat op je weg – landweg of autostrade – zou kunnen komen, zoals een wandlaar, fietser, geit, paard en kar of volgeladen ezeltje. Een Skanderbeg chauffeur is écht geen overbodige luxe.1 Albanië Het meer van Koman (8)
  3. …Albanië moet je bezoeken met waardering voor authenticiteit. Dat was voor mij geen probleem. Ik heb tijdens mijn Albanese driedaagse immers ontdekt dat ik een beetje Albanees ben. De Kriebel is ook een beetje authentiek, gastvrij, charmant, goedbedoelend maar o zo verre van perfect. ‘If it’s perfect, it’s not Albania’. We hebben er dikwijls mee gelachen maar het is wel waar. Dus voilà, open mind – dat zit in jezelf- een goede gids/chauffeur – daarvoor hebben we Skanderbeg Tours – en waardering voor de authenticiteit – die is eigen aan Albanië, en hupla c’est parti. We zijn weg naar Albanië… Reis je mee?

Lees ook het vervolg… Voorproefje foto’s HIER. Of als je echt niet kan laten, surf al eens naar http://skanderbegtours.com/

Uitsmijter…er schuilt een fotograaf in reisorganisator Rufin Duwel:

ferrychaos

2 reacties op “deKriebelopReis & Skanderbeg Tours, samen in Albanië…part 1

  1. De Kriebel
    31 mei 2016

    Dit is op christel 'de kriebel' bedert herblogden reageerde:

    Een reiskriebel, straight from the heart…

  2. Pingback: Albanië…land vol verrassingen – part 2 | dekriebelopreis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 31 mei 2016 door in Travelweetjes en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: