dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

Albanië…land vol verrassingen – part 2

Beste Kriebellezer

Deel 2 van mijn Albaniëverhaal is niet makkelijk te vertellen. Ik heb er zoveel impressies opgedaan dat ze moeilijk in tekst samen te vatten zijn. Om het mij wat makkelijker en voor u wat overzichtelijker te maken, heb ik mijn Albaniëreis samen gevat in een aantal verrassingen. (Ter info, deel 1 lees je HIER.)

Verrassing 1 – overweldigende natuur

Albanezen zijn gastvrij was mij lang voor vertrekdatum verteld. Dat er mij bij aankomst een hartelijk onthaal stond te wachten, lag in de lijn der verwachtingen. Dat er mij ook een mediterrane zon en palmbomen zouden begroeten, daar had ik in eerste instantie niet op gerekend, het bergachtig landschap indachtig waar ik naartoe zou reizen. Instant vakantiegevoel.

0 Albanië Shkodra (2)

Mijn gids leidt me bovendien mee naar het eerste – van vele – gezellige terrasjes en lekkere cappuccino’s en trakteert er me tegelijkertijd op een eerste adembenemend zicht, dat over het Shkodra meer. En dat brengt mij meteen naar verrassing nummer 1, de overweldigende natuur. Het is geen toeval dat ik natuur hier een eerste plaats op mijn lijst van verrassingen toe ken. Ik voel me meer thuis in het bos dan in de stad. Ik kom dan ook ruimschoots aan mijn trekken in Albanië. De totale oppervlakte van Albanië komt ongeveer overeen met die van België en 40% ervan is beschermd natuurgebied. Bergkammen en moeilijk toegankelijke gebieden – Albanië bestaat uit 70% bergachtig landschap en is een walhalla voor de wandelliefhebbers en vogelspotters – koesteren een ongerepte fauna en flora. Ik ontdek de Albanese natuurpracht the easy way, tijdens een ferrytocht over het Koman meer gelegen in het noorden van Albanië. Dit meer is een stuwmeer dat in bedwang wordt gehouden door twee dammen, onderdeel van een hydro-elektrisch systeem, gebouwd in de jaren ’80 onder het communistisch regime. Het gebeurt niet veel dat de mens zoiets moois kan maken. De 2,5uur durende ferrytocht brengt me doorheen smalle kloven, langs steile rotswanden en combineert deze met adembenemende vergezichten. De tocht wordt gecatalogeerd als een van de mooiste van Europa. Enkel ergens in de Noorse fjorden vind je iets gelijkaardigs. En dan nog…

Verrassing 2 – de rijke cultuur- & kunstgeschiedenis

Al moet ik hier toevoegen dat niet enkel de rijke geschiedenis op zich is die me heeft gepakt, meer nog de manier waarop de Albanezen deze hebben ingeplant. We zijn mei 2016, zonnig en zo’n 25°c. ‘Put on your walking shoes,’ zegt mij gids Erik, ook wel Erkan genoemd. Voor een natuurliefhebber is het een cadeau natuurlijk de boodschap te krijgen walking shoes te moeten aantrekken voor een historisch bezoek aan Romeinse paleizen die voor eens niet gelegen zijn in drukke stadscentra maar omringd zijn door parken en bossen. Ik kreeg stress natuurlijk want waren mij walking shoes wel geschikt om te dragen onder mijn zomers kleedje? Gezien het door mijn reisgezelschap niet alleen grappig maar ook bijwijlen zelfs sexy werd genoemd, heb ik de hele reis geen afstand meer gedaan van de combinatie kleedje-walking shoes. Albanië heeft zich meester gemaakt van het unieke concept genaamd het ‘archeologisch park’. Waar in meeste andere landen tempels uit de Oudheid omringd worden door een wirwar van winkelstraatjes en stadscentra, is er in Albanië het archeologisch park. Dit is een gebied waar archeologie en natuurbescherming hand in hand gaan. In een archeologisch park wordt niet alleen de archeologische vindplaats beschermd, maar ook de natuur in een grote perimeter eromheen. Me & my walking shoes bezochten Apollonia, het grootste archeologische park van Albanië, gelegen in het zuidwesten van Albanië. Het werd gesticht in 588 v.C. genoemd naar de Griekse god Apollo, who else… ? De nederzetting werd gesticht op een heuvel, enkele kilometers landinwaarts van de plaats waar deze stroom destijds in de Adriatische Zee uitmondde en groeide al snel uit de tot de belangrijkste en grootste stad in de regio, dit ongeveer tot ergens in de derde eeuw n.C. toen door een aardbeving de haven begon te verzanden. Apollonia vormde tijdens de oorlog met Pompeii het bolwerk van Julius Ceasar. Het monument van Agonothetes wordt gezien als hét symbool van Apollonia…en boy, was ik blij dat ik mijn walking shoes aan had om mijn fotopose in te nemen, op het monument. Apollonia is zonder meer een van de hoogtepunten van mijn Albaniëbezoek.

Verrassing 3 – de gezellige stad

Ook cityhoppers komen aan hun trekken in Albanië. Een variëteit aan steden heb ik bezocht tijdens mijn blitz bezoek, elk sterk in hun eigenheid. Gemakkelijkheids – en veiligheidshalve – Albanese trottoirs zijn niet altijd van topkwaliteit – heb ik mijn walkings shoes ook in de stad maar aangehouden…

* Ik keer even terug naar mijn bovenstaande ferrytocht op het Koman meer. Na deze bijzondere ervaring, leidde de gids me mee de grens over – slechts een for2 Albanië - tussenstop in Kosovo (6)maliteit – naar Kosovo. In Prizren wandelen we rond in het stadscentrum, drinken er cappuccino en voelen er ons een beetje als in …Sluis. Winkeltjes, een levendige sfeer, je vindt er alle ingrediënten terug. De stad lag dan ook in ancient times op het kruispunt van verschillende handelsroutes. Prizren is een middeleeuws fort waar eens de hoofdstad van Servië was. Het heeft woelige jaren achter de rug. ‘Should we take her by horse…?’ We hadden niet veel tijd om de stad te bezoeken. Rufin en Erkan leek het geschikt mij op een toeristische attractie te verrassen: koetstochtje in Kosovo. Dat ik dat nog moge meemaken…

* Berat, tijdens ee6 Albanië Berat (2)n dag bezoek te bezichtigen in combinatie met Apollonia, is Unesco werelderfgoed. Berat wordt de stad van duizend vensters genoemd en is net als Brugge dit bij ons, een openluchtmuseum. De stad is gebouwd op de wand van de Tomorri waarboven het kasteel torent. Tot ver buiten Albanië bekend zijn de Iconen te bezichtigen in het Museum of Iconography Onufri. Het centrale gedeelte van de stad is helemaal vernieuwd met een schitterende wandelboulevard.

* Hoofstad Tirana werd gesticht in de periode rond het jaar 1920. Tirana wordt omschreven als een bruisende stad, een kruising tussen Napels en Istanboel. Centraal gelegen is het Skanderbeg plein waar het Nationaal Historisch Museum is gevestigd, gekend voor zijn karakteristieke fronton mozaïek. De gele gevels aan het zuidelijke deel van het plein zijn regeringsgebouwen opgetrokken in Italiaanse architectuur. De boulevard doet mij denken aan de Champs Élysées, zonder de peperdure winkels. Maar ook dit is Albanië: de piramide, een communistisch topbouwwerk staat er verkommerd bij te wachten op een nieuwe bestemming. In het park getuigen zowel communistische bunkerresten als een stuk Berlijnse muur aan een geschiedenis die nog niet zo heel erg ver weg is. Een eerlijke stad.

* Shkodra – mijn favoriet – is een stad waarboven kasteel Rozafa torent. Volgens de legende liet de vrouw van de jongste van drie broers er zich inmetselen. De broers merkten elke ochtend dat hun metselwerk van de voorgaande dag door een instorting te niet werd gedaan… Ook te zien is de Mesi brug. 0 Albanië Shkodra (8)Die bevindt zich een 8km buiten Shkodra over de rivier Kir. Als enige overblijvende brug uit zijn tijdperk wordt die beschouwd als cultureel monument. To do next time: bezoek aan de fabriek waar de maskers voor het carnaval van Venetië worden gemaakt, ze waren ook te zien in de film Eyes wide shut.

* Kruja , kende zijn gloriejaren tijdens de middeleeuwen. De stad is onlosmakelijk verbonden met zijn nationale held , George Kastriot Scanderbeg die 25 jaar lang vocht tegen de Ottomanen dit om gedurende de 15de eeuw de Europese beschaving te verdedigen tegen de dreiging van het Ottomaanse rijk die maar al te graag zijn grondgebied wou uitbreiden. Katholieken in West-Europa vandaag – ook Belgen – hebben het een beetje aan Skanderbeg te danken dat we vandaag geen moslim zijn. Mooi tafereel in het Skanderbeg museum is de afbeelding van het moment waarop de held zijn moeder terug ziet – emo I know. De man is al meer dan 500 jaar dood maar ‘we have a connection’. Ik voel het. Leuk weetje voor onderweg: als je van het kasteel naar beneden de stad in komt trek je door een gezellige traditionele bazaar. Een aanrader.

Verrassing 4 – de relativerende religie

Zo’n 60% van de Albanezen zijn moslim, 40 % christelijk. Van de christenen is ongeveer twee derde Albanees-orthodox en een derde katholiek. En het is in Albanië dat zich de grootste bektashi tekke bevindt. Tijdens mijn hele bezoek heb ik misschien twee moslimdames met hoofddoek gespot. En het is zowaar in een christen-orthodoxe kerk dat mij werd gevraagd, mijn boven mijn sexy walking shoes uitstekende naakte benen te bedekken. Maar ik deed dit met graagte. We bevonden ons op dat moment in Kosovo, net over de grens met Albanië om er een uniek stukje Europese kunstgeschiedenis te bekijken in het klooster van Visoki Decani. Dit klooster behoort toe aan de Servisch Orthodoxe Kerk en is een prachtig complex gebouwd rond de kerk van de Verrijzenis. Dit is de grootste en best bewaarde Middeleeuwse kerk in de Balkan, dixit de kloostergeschiedenis. De muren zijn beschilderd met schitterende fresco’s die Bijbelse taferelen weergeven en eveneens dateren uit de 14de eeuw. Verder staan er prachtige voorbeelden van houtbewerkingskunst zoals de driedelige iconostase en de houten troon van Hegoumenos. De monniken leven er nog een rustig en sober leven. Nochtans zijn ze in de wijde omgeving bekend voor het produceren van een heel lekkere kaas en heerlijke wijn.. Het is dus geen wonder dat het klooster sedert 2004 werd toegevoegd aan de UNESCO Werelderfgoedlijst. De kerk wordt vandaag de dag nog altijd bewaakt door VN-Blauwhelmen en je komt het domein niet op zonder identiteitscheck. Ten tijde van ons bezoek waren het Italiaantjes.

foto’s Rufin Duwel:

Maar ik had het over de relativerende religie dus. In Albanië vind je in de meeste stadscentra op een vierkante kilometer zowel een moskee, een katholieke kerk en een Grieks-orthodox heiligdom. Ik denk daarbij aan het stadscentrum van Tirana waar de gloednieuwe Grieks Orthodoxe Kathedraal van de Verrijzenis op wandelafstand te bezichtigen is van de Katholieke kathedraal van St Petrus en St Paulus en de Ethem Bey Moskee, uniek in zijn soort door de figuratieve kunst die er te zien is. (Ook hier foto’s met dank aan Rufin.)

“We nemen ons geloof met een korreltje zout,” vertelt mijn gids. “Geloof is wat je draagt in je hart.” The thing is. De Albanezen hebben te veel variatie meegemaakt. Velen zijn moslim geworden uit opportunisme omdat het onder het Ottomaans regime gewoon voordeliger was om moslim te zijn. Bovendien was Albanië tussen 1967 en 1990 officieel een atheïstische staat. Enver Hoxha, die van 1944 tot aan zijn dood in 1985 aan de macht was, streefde naar een volledig isolement van Albanië Tot 1990 waren alle moskeeën en kerken gesloten. Het communistische regime heeft daarna nog drie jaar geregeerd.

Beste Kriebellezer. Ik permitteer mezelf mijn Albaniëverhaal hier af te ronden met een kippenvel moment. Toen op dag 1 in de stad Shkodra had genoten van een stad zonder Starbucks – dat dit nog bestaat anno 2016 – en wij onze rondleidingen een dag vol nieuwe impressies de gids ons meenam naar “het museum van de herinnering” stond de tijd voor ons even stil.

Wij zijn opgegroeid met op onze schouders het juk van de Tweede Wereldoorlog. De geschiedenis heeft ons getoond wat de holocaust heeft aangericht. Vandaag zien en horen we IS- horrorverhalen in naam van de islam. De katholieken hebben kruistochten op hun geweten en wat ze de vorige eeuw in Afrika hebben aangericht is ook mensonterend. Wat ik wil zeggen is, wat heeft de mens al gemoord in naam van god. Albanië is nog niet zo lang geleden gedurende een periode van meer dan 20 jaar een atheïstische staat geweest. Daar zou niet meer gemoord worden in naam van een god… Er werd dan maar gemoord in naam van een god die niet bestond. Mijn reisgezelschap en ik eindigden dag 1 in Albanië in Shkodra waar nog maar zeer kort geleden een memorial museum is opgericht ter herdenking van de slachtoffers van het communisme. Tussen de jaren ’45, na WO II en de jaren ’90 was de kerk van St Franciscus geconfisqueerd en omgebouwd tot gevangenis, verhoorcentrum, martellocatie voor iedereen die ervan werd verdacht niet-atheïst te zijn of niet mee te willen met het regime. Dat de Albanezen deze zwarte bladzijde in hun geschiedenis zo ingetogen tonen, gesymboliseerd door de rode boog, handboeien met bloed, siert hen en laat ons diep onder de indruk achter.

Zo…that’s about it. The story of Kriebel in Albanië. Ik vond het een bijzonder verrijkende ervaring. Is je interesse gewekt en wil je meer weten over dit bijzondere land? Aarzel dan niet en contacteer Skanderbeg Tours. Rufin zal je met raad en daad bijstaand en verder informeren.

Groeten

Kriebel.

 

Tot slot. Misschien bent u ook geïnteresseerd in dit:

* Extreem lekker gegeten, van de verse vis van de vismarkt in Tirana, tot de heerlijke pasta in het schitterende hotel Rogner, de lokale keuken in de citadel, …lekker zuiders, verzorgd.

* Albanië heeft geen hotelgeschiedenis. Mijn verblijf impeccable in het Rogner hotel, heb ik te danken aan Skanderbeg Tours. Het hotel zelf laat zijn personeel bij gebrek aan hotelschool in Albanië in het buitenland opleiden. ‘Andere’ hotels hebben standaarden die niet altijd aansluiten bij onze Belgische normen. Zonder reclame te willen maken voor Skanderbeg Tours, zou ik toch aanraden op hun expertise te rekenen bij het organiseren van uw eerste, of tweede, of derde Albanië reis.

* Ter info : Albanië is 28.748 km² groot en telt zo’n 3,3 miljoen inwoners. Het is een arm land. Corruptie heeft zichzelf hier en daar de das omgedaan – met het goud en de olie die in hun gronden schuilt zouden ze schatrijk kunnen zijn – maar hervormingen – ja ze hebben dat daar ook – trekken buitenlandse investeerders aan. Het is een land met toekomst. Grote herstelprojecten staan onder toezicht van zijn investeerders en vormen pareltjes in een charmant chaotisch geheel. Het land en zijn inwoners staan te springen om toe te treden tot de EU, en zeg nu zelf, 3,3 meer of minder?

tekst & foto’s (behalve anders vermeld) : Christel Bedert

2 reacties op “Albanië…land vol verrassingen – part 2

  1. De Kriebel
    7 juni 2016

    Dit is op christel 'de kriebel' bedert herblogden reageerde:

    Albanië – deel 2 – hopelijk kan u ook bij deze een kleine beetje meebesmetten met het Alabinië virus…

  2. Pingback: deKriebelopReis & Skanderbeg Tours, samen in Albanië…part 1 | dekriebelopreis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 7 juni 2016 door in Albanië, Kriebelervaringen, Travelweetjes en getagd als , , .
%d bloggers liken dit: