dekriebelopreis

de travel reis blog van Christel 'De Kriebel' Bedert

Schryven en klappen in de Vlaemsche Taele

Ik heb tijdens de opvoeding van mijn kinderen – een proces dat nu toch al zo’n 17 jaar aan de gang is – een essentiële fout gemaakt. Ik ben hen vergeten ons West-Vlaemsche dialect te leren. Niet dat ik het zelf niet spreek. Of dat ik het niet mooi vind. Verre van. Ik wou gewoon ‘goed doen’, zoals wij West-Vlamingen zo graag doen. Ik wou dat als ze later naar het binnenland op verdere studiën trekken, ze niet bij de eerste noot al als boertige excentriekeling gecatalogeerd zouden worden, terwijl ik op mijn afkomst net trots op ben. Ik wou vermijden dat ze podiumvrees zouden krijgen, terwijl het West-Vlaams op een podium prachtig klinkt, herinnere u de Kriebel on stage. Ik wou mijn kinderen meer mondigheid geven, alsof ze niet West-Vlaams mondig konden zijn.

Maar ik heb dus fout gedaan. Ik heb mijn nakomelingen een stuk van onze cultuur, onze geschiedenis en onze eigenheid niet meegegeven. Stom van me. Ik hoop dan ook dat ze het hier en daar op school, tijdens de pauze, of bij vrienden en kennissen thuis of op café, nog een beetje oppikken. En als dat niet lukt, kan ik hen nog altijd op cursus sturen naar …Frans-Vlaanderen. Jawel, naar Le Pays de Flandre. Ik was op bezoek in Bailleul, net over de grens een beetje voorbij Duinkerke toen, nadat men mij daar had geprobeerd tot bovenop het Belfort te laten klimmen – een proces dat ik zoals altijd als de wereld mij te hoog wordt halfweg heb gestaakt – ik een muziekstuk van de lokale beiaardier mocht aanhoren. (Ter info, tot achter de klok ben ik nog net geraakt.)

Ik luisterende aandachtig naar het muziekspel, uiteraard, zoals altijd als ik op muziek wordt getrakteerd. Ik was mij in gedachten al aan het afvragen hoe ik in het Frans het woord klokkenspel zou kunnen vertalen, toen de beiaardier me opeens in het platter dan plat Vlaemsch vroeg of ik ‘ook ekè wouwn probern’, wat ik uiteraard stante pede heb gedaan, getuige de foto, anders geloof je me niet. dekriebelopreis-in-pays-de-flandre

Nuuze Vlaemsche Taele wordt in Frans Vlaanderen gekoesterd als cultureel erfgoed. Het verkleinwoord van aep is er een aptje, lawaai heet er geruchte en mijnheer pastoor is er de paster. Al zijn er ook verschillen met onze Vlaamse taal. Zwemmen doen ze in Frans Vlaandere in een zwempoel, een heks is er een toveresse en een boekentasse noemen ze een schoolezak. Als je er niet meer aan uit geraakt, geen probleem, De Akademie voor Nuuze Vlaemsche Tael zet zich in Frans Vlaanderen in voor de ‘promoosje van de Vlaemsche streketaele’ en heeft zelfs een werkgroep voor de Vlaemsche spellinge, spraekekunste en taelegeleerdhyd’. Ik kun der me kienders messchien op cursus zendn. Ik heb alvast het cursusboekje Schrijven en klappen in de Vlaemsche Taele aangeschaft bij de voorzitter van de Akademie, Jean-Paul Couché tijdens de 50ste editie van het Fête de Houblon. Voor de curieuzeneuzen die mèr willn weten over het Vlaemsch: www.anvt.org.

pays-de-flandres-jean-paul-couche

En voor de lekkerbekken, als je ginder in de streke op café een pint wilt bestellen, vraagt dan vandeneerstekère een ‘Anostekè’.

pays-de-flandres-anosteke

 

Meer info bij http://www.montsdeflandre-tourisme.com.

(Een verkorte versie van deze Reiskriebel is te lezen in Tam-Tam Kust, w10/2017)

 

 

 

2 reacties op “Schryven en klappen in de Vlaemsche Taele

  1. De Kriebel
    4 maart 2017
  2. Pingback: Per boot op tour in de moerassen van Nieurlet | dekriebelopreis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: